بهره‌مندی از مراتب قرآن کریم

مراتب قرآن کریم | فلسفه برگر

آیت الله جوادی آملی در کتاب «قرآن در قرآن» دیدگاه‌هایی در رابطه با «بهره‌مندی از مراتب قرآن کریم» مطرح کرده‌اند که در اینجا آن را مشاهده خواهید کرد.

انسانی که با «هذا القرآن» ارتباط دارد، یک رشته معلومات حصولی و مدرسه‌ای نصیب او می‌شود و چنین علمی که با خواندن و نوشتن حاصل می‌آید، ممکن است در شرایطی خاص فراموش هم بشود.

امّا قرآنی که ام الکتاب ولدی الله است، در آنجا دیگر سخن از لفظ و کتابت و صورت ذهنی و علم حصولی نیست و تا انسان بالا نرود و عنداللّهی نشود و به حضور ذات اقدس اله بار نیابد، آن مرتبه عالیه را نمی‌یابد.

اگر کسی به آن مرحله رسید و آن مرتبه را درک نمود، آن وقت می‌گویند علم او «لدّنی» است؛ یعنی دانش او از مقام لدن و از نزد خداوند متعال گرفته شده است.

«علم لدّنی» از سنخ علوم دیگر نیست که در کنار آنها بیاید و با آنها سرشماری بشود و مثلاً بگویند: علم فقه، اصول، ادبیّات، تفسیر، تاریخ، جغرافیا و علم لدنّی.

«علم لدّنی» مانند سایر علوم، دارای مسائل و موضوع و محمولی نیست، بلکه علمی شهودی و حضوری است.

حقیقتی است که روح انسان با آن آمیخته شده و از وجود انسان جدا نمی‌شود.

پس اگر معارف عقلی از راه تصور و تصدیق و دانش حصولی به دست آید علم لدّنی نیست.

و اگر سالک صالح به مقام «لدن» و نزد خدا برسد و از نزد او شهوداً حقیقتی را ادراک کند، چنین دانشی «لدّنی» است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *